Roseate Spoonbill Stork

The roseate spoonbill is a gregarious wading bird of the ibis and spoonbill family, Threskiornithidae. It is a resident breeder in South America mostly east of the Andes, and in coastal regions of the Caribbean, Central America, Mexico, the Gulf Coast of the United States, and from central Florida’s Atlantic coast[4] at Merritt Island National Wildlife Refuge, adjoined with NASA Kennedy Space Center at least as far north as South Carolina’s Huntington Beach State Park.
The roseate spoonbill is 71–86 cm (28–34 in) long, with a 120–133 cm (47–52 in) wingspan and a body mass of 1.2–1.8 kg (2.6–4.0 lb). Adults have a bare greenish head (“golden buff” when breeding) and a white neck, back and breast (with a tuft of pink feathers in the center when breeding), and are otherwise a deep pink. The bill is grey. There is no significant sexual dimorphism.
Like the American flamingo, their pink color is diet-derived, consisting of the carotenoid pigment canthaxanthin. Another carotenoid, astaxanthin, can also be found deposited in flight and body feathers. The colours can range from pale pink to bright magenta, depending on age, whether breeding or not, and location. Unlike herons, spoonbills fly with their necks outstretched. They alternate groups of stiff, shallow wingbeats with glides.
This species feeds in shallow fresh or coastal waters by swinging its bill from side to side as it steadily walks through the water, often in groups. The spoon-shaped bill allows it to sift easily through mud. It feeds on crustaceans, aquatic insects, frogs, newts and very small fish ignored by larger waders. In the United States, a popular place to observe roseate spoonbills is “Ding” Darling National Wildlife Refuge in Florida. Roseate spoonbills must compete for food with snowy egrets, great egrets, tricolored herons and American white pelicans.

Striated Laughingthrush

The striated laughingthrush is a passerine bird in the family Leiothrichidae. 
29•5–34 cm; 123–148 g. Large, bulky laughingthrush, brown with thin white streaks, bushy crest and stout bill. It is found in the northern temperate regions of the Indian subcontinent and ranges across Bhutan, India, Myanmar, Tibet and Nepal. Its natural habitats are subtropical or tropical moist lowland forests and subtropical or tropical moist montane forests. Not globally threatened. Locally common in Nepal. Abundant and widespread in Bhutan, where density of 5 territories/km of road recorded at 1600–1900m

Indian River Tern

The Indian river tern or just river tern  is a tern in the family Laridae. It is a resident breeder along inland rivers from Iran east into the Indian Subcontinent and further to Myanmar to Thailand, where it is uncommon. This is a medium-sized tern, 38–43 cm long with dark grey upperparts, white underparts, a forked tail with long flexible streamers, and long pointed wings. The bill is yellow and the legs red. It has a black cap in breeding plumage. In the winter the cap is greyish white, flecked and streaked with black, there is a dark mask through the eye, and the tip of the bill becomes dusky.
This species breeds from March to May in colonies in less accessible areas such as sandbanks in rivers. It nests in a ground scrape, often on bare rock or sand, and lays three greenish-grey to buff eggs, which are blotched and streaked with brown.
The river tern feeds by plunge-diving for fish, crustaceans, tadpoles and aquatic insects in rivers, lakes, and tanks. Its numbers are decreasing due to the pollution of their habitat.

പുള്ളിച്ചുണ്ടന്‍ കൊതുമ്പന്നം (Spot - billed Pelican)

ഞാറപ്പക്ഷികളില്‍ പെടുന്ന തെക്കേ ഏഷ്യയില്‍ കണ്ടുവരുന്ന ഒരു തരം പക്ഷികളാണ് പുള്ളിച്ചുണ്ടന്‍ കൊതുമ്പന്നം (spot - billed pelican). ശാസ്ത്രീയനാമം Pelecanus Philippensis. ഇവ പെലിക്കണ്‍ കുടുംബത്തിലെ ചാരനിറമുള്ള പെലിക്കണ്‍ എന്നും അറിയപ്പെടുന്നു. വലിയ തടാകങ്ങളിലോ തീരപ്രദേശങ്ങളിലോ അവയെ കാണപ്പെടുന്നു. ദൂരത്തുനിന്നും മറ്റ് പെലിക്കണുകളോട് സാദൃശ്യം തോന്നുമെങ്കിലും, ചാരനിറം ഇവയെ വ്യത്യസ്തമാക്കുന്നു. മനുഷ്യവാസത്തിനോടടുത്ത് വലിയ കൂടുകളുടെ കോളനികളായും ഇവയെ കണ്ടുവരുന്നു. ഇവ ഇന്ത്യന്‍ ഉപഭൂഖണ്ഡത്തിലും ശ്രീലങ്ക, കമ്പോഡിയ എന്നിവിടങ്ങളിലും കാണുന്നു. താഴ്‌വരകളിലെ തടാകങ്ങളില്‍ കൂടുതലായി കാണുന്നു. മത്സ്യമാണ് പ്രധാന ഭക്ഷണം. ഇവ മിക്കപ്പോഴും ഒറ്റയ്ക്കാണ് ഇര തേടുന്നത്.
പെലിക്കനുകളില്‍ വെച്ച് താരതമ്യേന ചെറുതാണ് ഈ പക്ഷി. 125-152 സെ.മീ നീളം, 4.1-6 കി.ഗ്രാം തൂക്കം. ഇവയ്ക്ക് വെള്ള നിറം. ഉച്ചി ചാര നിറമാണ്. വാലിന് തവിട്ടു നിറവും. മേല്‍ ചുണ്ടിന്റെ വശങ്ങളില്‍ കുത്തുകളുണ്ട്. മറ്റു ജലപക്ഷികളുമായി ചേര്‍ന്ന് കൂട്ടമായാണ് പ്രജനനം നടത്തുന്നത്
ജലാശയത്തിനടുത്തുള്ള ചെറിയ മരങ്ങളിലാണ് കൂടു കെട്ടുന്നത്, ചിലപ്പോള്‍ മനുഷ്യവാസം ഉള്ളിടത്തും.

കുട്ടികളുടെ പൂന്തോട്ടം (നോവല്‍)

കുട്ടികളുടെ പൂന്തോട്ടം (നോവല്‍) ഭാഗം - 4

നീലക്കോഴി (Grey - headed Swamphen)

കോഴിയുടേതിനു സമാനമായ വലിപ്പവും രൂപവും ഉള്ളതും എന്നാല്‍ താറാവിനെപ്പോലെ ജലാശയങ്ങളില്‍ ജീവിക്കുന്നതുമായ ഒരു പക്ഷിയാണ് നീലക്കോഴി (Grey -headed swamphen, purple swamphen ശാസ്ത്രീയനാമം -Porphyrio poliocephalus). റാല്ലിഡേ കുടുംബത്തില്‍ പെട്ട ഒരു  വലിയ പക്ഷിയാണിത്. ശരീരം പ്രത്യേകതയുള്ള നീല നിറമാണ്. കാലുകളും നെറ്റിയും കഴുത്തും ചുവപ്പു നിറമാണ്.  വാലിന് നീളം കുറവാണ്. വാലിന്റെ അടിവശം വെള്ളനിറമാണ്. ആണിനും പെണ്ണിനും നിറം ഒന്നാണ്. കൂട്ടമായാണ് ഇവ സഞ്ചരിക്കുക. കേരളത്തില്‍ സ്ഥിരതാമസക്കാരായ ഇവ തീരപ്രദേശങ്ങളിലെ വയലുകള്‍, ചതുപ്പുകള്‍ എന്നിവിടങ്ങളിലാണ്് കൂടുതലായി കാണപ്പെടുന്നത്, തൃശ്ശൂര്‍ ജില്ലയിലെ കോള്‍പാടങ്ങള്‍, കണ്ണൂര്‍ ജില്ലയിലെ ചതുപ്പു പ്രദേശങ്ങള്‍ ഒക്കെ ഇവയുടെ ആവാസ കേന്ദ്രങ്ങളാണ്.
Purple Moorhenനെ ഇപ്പോള്‍ 6 ആയി തരം തിരിച്ചിരിക്കുന്നു. കേരളത്തില്‍ കാണുന്നവയെ Gray - headed swamphen എന്നും ഈ പക്ഷിയുടെ ശാസ്ത്രീയനാമം Porphyrio Poliocephalus എന്നുമാണ്. ഇവ മദ്ധ്യഏഷ്യയില്‍ കിഴക്കന്‍ തുര്‍ക്കി മുതല്‍ ഇന്ത്യ അടക്കം മ്യാന്‍മാര്‍ വരെയും വടക്കന്‍ തായ്‌ലന്റിലും കാണുന്നു.

വാലന്‍ താമരക്കോഴി (Pheasant Tailed Jacana)

താമരക്കോഴികളില്‍ ഏറെ ഭംഗിയുള്ളവയാണ് വാലന്‍ താമരക്കോഴി. ആഹാരരീതികളും പൊതു സ്വഭാവങ്ങളും നാടന്‍ താമരക്കോഴിയുടേത് പോലെ തന്നെ. ഇളം പച്ച കലര്‍ന്ന തവിട്ടു നിറത്തിലുള്ള പുറം ഭാഗവും തൂവെള്ള നിറത്തിലുള്ള ചിറകുകളുമാണ് ഈ പക്ഷിക്ക്. ദേഹത്തിന്റെ  അടിഭാഗത്തിനും ഏറെക്കുറെ വെള്ള നിറമാണ്. കൊക്കില്‍ നിന്നും താഴോട്ടിറങ്ങി വരുന്ന കറുത്ത പട്ട നെഞ്ചില്‍ മാലപോലെ കിടക്കുന്നതായി തോന്നും. മുട്ടയിടുന്ന കാലത്ത് വാലന്‍ താമരക്കോഴിക്ക് നിറം മാറ്റം വരാറുണ്ട്. ഈ സമയത്ത് പട്ടവാലുകള്‍ പിന്നിലേക്ക് വളര്‍ന്നു നില്‍ക്കും. ജലാശയത്തിനോട് ചേര്‍ന്നാണ് കൂടുകള്‍ ഉണ്ടാക്കുന്നത്. മഴക്കാലത്താണ് കൂടുകള്‍ ഉണ്ടാക്കുന്നത്. നാലോ, അഞ്ചോ മുട്ടകളിടും. മുട്ടയിട്ടു കഴിഞ്ഞാല്‍ പെണ്‍പക്ഷികള്‍ കുഞ്ഞുങ്ങളെ വളര്‍ത്താന്‍ ഏല്പിച്ച് മറ്റൊരു ആണ്‍പക്ഷിയെ തേടിപ്പോകുന്നു. കേരളത്തില്‍ ഈ പക്ഷികളെ അപൂര്‍വ്വമായേ കാണാറുള്ളു.