Great Spotted Woodpecker

The great spotted woodpecker is a medium-sized woodpecker. It nests in holes that it excavates in trees in broadleaved woodlands, large parks and gardens. It has a distinctive, bouncing flight, but is mostly likely to be heard, rather than seen, as it 'drums' away at a tree trunk during its breeding displays. Great spotted woodpeckers eat insects and larvae, probing tree trunks with their extremely sticky tongues to extract them from their nests. In autumn and winter, they will switch to eating berries and nuts, and will visit peanut feeders in gardens.

The great spotted woodpecker is black and white, with white shoulder patches and red underneath the tail. Males have a red patch at the back of the head. Only likely to be confused with the Lesser Spotted Woodpecker which is much smaller.
Widespread, although absent from northern Scotland and most of Ireland.

Stork-billed Kingfisher

The Stork-billed Kingfisher, is a tree kingfisher which is widely but sparsely distributed in tropical south Asia from India and Sri Lanka to Indonesia. This kingfisher is essentially resident throughout its range. Stork-billed Kingfisher is a species of a variety of well-wooded habitats near lakes, rivers or coasts.
The average life span of the kingfisher is two years. This is a very large kingfisher, 35 cm in length. The adult has a green back, blue wings and tail, and grey head. Its underparts and neck are buff. The very large bill and legs are bright red. The flight of the Stork-billed Kingfisher is laboured and flapping, but direct. Males and females look alike.
The call of this noisy kingfisher is a low and far reaching peer-por-por repeated every 5 seconds or so as well cackling ke-ke-ke-ke-ke-ke.

It perches quietly whilst seeking food, and is often inconspicuous despite its size. It is territorial and will chase away eagles and other large predators.
This species hunts frogs, crabs, rodents and young birds; but they are predominantly fish-eaters. Like other kingfishers, it is able to hover above the water while searching for fish.
Their heavy body weight gives them enough power to swoop down fast on a fish thatt is close to the water surface.

Garganey

The Garganey duck breeds in flooded fields and swamplands throughout Europe and Asia. This mid-sized duck can be recognized by the distinctive white stripe around its eye and the blue and white patches along its wings. Strictly migratory ducks, Garganeys travel from as far north as the United Kingdom to wintering grounds in the northern tropics of Africa. 

This species was first described by Linnaeus in 1758. Like other small ducks such as the common teal, this species rises easily from the water with a fast twisting wader-like flight.
Because the Garganey prefers wetland habitats, its most pressing threat is from land reclamation and drainage. The ducks are losing their habitats to reservoirs and dams that replace natural marshes.  Drier fields as a result of climate change and other types of human interference are also detrimental to the Garganey. While the ducks are hunted legally in much of Europe—which is largely sustainable and beneficial to conservation—illegal killing in Africa as well as lead poisoning has been marked as a threat to the Garganey population. Although the population remains healthy, scientists are noticing a steady decline (about 30 per cent every three generations). The problems facing the Garganey, specifically loss of wetlands, is representative of alarming issues for countless other migratory birds. 

ഓസ്‌ട്രേലിയന്‍ പെലിക്കന്‍ (Australian Pelican)

പെലിക്കനിഡെ കുടുംബത്തില്‍പെട്ട ഒരു വലിയ ജലപക്ഷി ആണ് ഓസ്‌ട്രേലിയന്‍ പെലിക്കന്‍ (പെലിക്കനസ് കോണ്‍സ്പിസില്ലാറ്റസ്). ഓസ്‌ട്രേലിയ, ടാസ്മാനിയ എന്നീ ഭൂപ്രദേശങ്ങളിലാണ് ഈ ഇനം കാണപ്പെടുന്നത്. വലിയ തടാകങ്ങള്‍, റിസര്‍വോയര്‍, നദികള്‍, അതുപോലെ എസ്റ്റ്യൂറികള്‍, ചതുപ്പുകള്‍, വരള്‍ച്ചയുള്ള പ്രദേശങ്ങളില്‍ താല്‍ക്കാലികമായി വെള്ളപ്പൊക്കമുണ്ടാകുന്ന പ്രദേശങ്ങള്‍, കൃഷിസ്ഥലങ്ങളില്‍ വെള്ളം പുറത്ത് വിടാനുള്ള ചാലുകള്‍, ഉപ്പുവെള്ളം, കുളങ്ങള്‍, തീരദേശ ലഗൂണ്‍സ് എന്നിവ ഇവയുടെ വാസസ്ഥലങ്ങളില്‍ ഉള്‍പ്പെടുന്നു. മുഖ്യമായും വെളുത്ത നിറമുള്ള ഇവയുടെ ചിറകുകള്‍ക്ക് കറുത്ത നിറവും കൊക്കിന് പിങ്ക് നിറവുമാണ് ഉള്ളത്. ഇന്ന് ജീവിച്ചിരിക്കുന്ന പക്ഷികളില്‍ വച്ച് ഏറ്റവും വലിപ്പമേറിയ കൊക്കുകള്‍ ഈ പക്ഷിയുടേതാണ്. മത്സ്യമാണ് ആഹാരമെങ്കിലും അവസരം ലഭിച്ചാല്‍ പക്ഷികളെയും മറ്റ് അവശിഷ്ടങ്ങളും ഭക്ഷിക്കും.

മറ്റു പെലിക്കന്‍ വര്‍ഗങ്ങളുമായി താരതമ്യം ചെയ്താല്‍ ഒരു ഇടത്തരം വലിപ്പമുള്ള പക്ഷിയാണ് ഓസ്‌ട്രേലിയന്‍ പെലിക്കന്‍. അവയുടെ ചിറകുകള്‍ക്ക് 2.3 മുതല്‍ 2.6 മീറ്റര്‍ വരെ നീളവും 4 മുതല്‍ 13 കി.ഗ്രാം വരെ തൂക്കമുള്ളതായി രിക്കും. പിങ്ക് നിറത്തിലുള്ള കൊക്കുകള്‍ പക്ഷികളില്‍ വച്ച് ഏറ്റവും വലിപ്പമേറിയതാണ്. രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുള്ളവയില്‍ ഏറ്റവും വലിയ കൊക്കിന് 50 സെന്റീമീറ്റര്‍ നീളം ഉണ്ടായി രുന്നു. പെണ്‍പക്ഷികള്‍ താരതമ്യേന അല്പം ചെറുതാണ്. അവയുടെ കൊക്കുകള്‍ക്കും നീളം കുറവായിരിക്കും. കൊക്കിന്റെ നീളം മൂലം മൊത്തം ശരീരത്തിന്റെ നീളം കൂടുകയും അതുവഴി ഏറ്റവും നീളമുള്ള പെലിക്കന്‍ എന്ന നിലയില്‍ ഡാല്‍മേഷ്യന്‍ പെലിക്കന്റെയൊപ്പം ഒന്നാം സ്ഥാനം പങ്കുവെയ്ക്കുകയും ചെയ്യുന്നു

മീന്‍കൊത്തിച്ചാത്തന്‍ (White Throated Kingfisher)

കേരളത്തില്‍ ഗ്രാമങ്ങളിലും നഗരങ്ങളിലും ഒരുപോലെ കാണപ്പെടുന്ന പക്ഷിയാണ് മീന്‍കൊത്തിച്ചാത്തന്‍. ഇത് മറ്റ് പൊന്‍മാനുകളി ല്‍ നിന്നും വ്യത്യസ്തരാണ്. ഇവയുടെ ഏറ്റവും വലിയ പ്രത്യേകത ജലാശയങ്ങളെ മാത്രം ആശ്രയിച്ചല്ല ഇവ ജീവിക്കുന്നതെന്നാണ്.

കരയിലെ കീടങ്ങളെയും തേടിപ്പിടിച്ച് ഇവ ഭക്ഷിക്കാറുണ്ട്. മൈനയോളം വലിപ്പമുള്ള മീന്‍കൊത്തിച്ചാത്തന് നിറം തിളക്കമുള്ള ആകാശനീലയാണ്. കഴുത്ത്, തല, അടിഭാഗം എന്നിവയ്ക്ക് കടുത്ത തവിട്ട് നിറവും നെഞ്ചിന്റെ ഭാഗം തൂവെള്ളനിറവും പ്രകടമാണ്. നീണ്ടുതടിച്ച് കൂര്‍ത്ത കടും ചുവപ്പ് നിറത്തിലുള്ള കൊക്കും ഇവയുടെ പ്രത്യേകതകളാണ്. പറക്കുമ്പോള്‍ കറുത്ത ചിറകുകളില്‍ കൃത്യമായ വെള്ളനിറവും കാണാം. പല്ലി, പഴുതാര, വിട്ടില്‍, വണ്ടുകള്‍, മീന്‍, വാല്‍മാക്രി എന്നിവയാണ് ഇവയുടെ പ്രധാന ആഹാരം. ജലാശയങ്ങളുടെ ഓരത്ത് ഇരതേടിയിരുന്ന് ജലനിരപ്പിന് മുകളിലെത്തുന്ന മീനുകളെ റാഞ്ചിയെടുക്കാന്‍ ഇവ മിടുക്കരാണ്. കരയിലായിരുന്നാലും വെള്ളത്തിലായിരുന്നാലും ഇരകളുടെ നേരിയ ചലനം പോലും ഇവ ശ്രദ്ധിക്കും. പതിയിരുന്ന് ഇരതേടുന്നത് മീന്‍കൊത്തിച്ചാത്തന്മാരുടെ ശീലമാണ്. ചവറുകള്‍ക്കിടയിലൂടെ ഇഴഞ്ഞുനീങ്ങുന്ന അരണക്കുഞ്ഞുങ്ങളെ അണുവിട തെറ്റാതെ റാഞ്ചിയെടുക്കുന്നത് കാണേണ്ട കാഴ്ചയാണ്. ഇര തേടിയിരിക്കുമ്പോള്‍ അസ്വാഭാവി കമായി എന്തെങ്കിലുമുണ്ടായാല്‍ ഉച്ചത്തില്‍ ചിലച്ചുകൊണ്ട് അസ്വസ്ഥത പ്രകടിപ്പിക്കാറുമുണ്ട്. സാധാരണ പൊന്‍മാനുകളെ പോലെ തോട്, കനാല്‍, കുഴികള്‍ എന്നിവിടങ്ങളില്‍ ഈര്‍പ്പമുള്ള മണ്ണ് തുരന്നാണ് കൂടുകള്‍ നിര്‍മിക്കാറുള്ളത്. ഇണപ്പക്ഷികള്‍ ഒരുമിച്ചാണ് കൂടൊരുക്കുന്നത്. മൂന്ന് മുതല്‍ അഞ്ചുവരെ മുട്ടകളാണ് സാധാരണ കാണപ്പെടുന്നത്.ഫെബ്രുവരി മുതല്‍ ഓഗസ്റ്റ് വരെയാണ് പ്രജനനകാലം.

കോരിച്ചുണ്ടന്‍ എരണ്ട (Northern shoveller)

കോരിച്ചുണ്ടന്‍ എരണ്ടയ്ക്ക് ഇംഗ്ലീഷിലെ പേര് Northern shoveler, Northern shoveller  എന്നും ശാസ്ത്രീയ നാമം Anas clypeata  എന്നുമാണ്. ദേശാടനപക്ഷിയാണ്.
ഇവ യൂറോപ്പ്, ഏഷ്യ എന്നീ രാജ്യങ്ങളുടെ വടക്കന്‍ പ്രദേശങ്ങളിലും വടക്കേ അമേരിക്കയുടെ മിക്ക പ്രദേശങ്ങളിലും പ്രജനനം നടത്തുന്നു. തണുപ്പുകാലത്ത് ദക്ഷിണ യൂറോപ്പ്, ആഫ്രിക്ക, ഇന്ത്യന്‍ ഉപഭൂഖണ്ഡം, തെക്ക് കിഴക്കന്‍ ഏഷ്യ, മധ്യഅമേരിക്ക, തെക്കേ അമേരിക്കയുടെ വടക്ക് എന്നിവിടങ്ങളിലേക്ക് ദേശാടനം ചെയ്യുന്നു. ഇന്ത്യയിലേക്ക് ദേശാടനം നടത്തുന്നവ ഹിമാലയത്തിനു മുകളിലൂടെയാണ് വരുന്നത്. ഇവയുടെ കൊക്കിന്റെ പ്രത്യേകതകൊണ്ട് തിരിച്ചറിയാന്‍ എളുപ്പമാണ്.

വെളുത്ത നെഞ്ച്, ചെമ്പന്‍ നിറമുള്ള വയറും വശങ്ങളും. നീളം 48 സെ.മീ, 76 സെ.മീ ചിറകു വിരിപ്പ്, 600 ഗ്രാം തൂക്കം.
കൊക്ക് ഒരു വശത്തു നിന്നും മറ്റേ വശത്തേക്ക് ആട്ടിക്കൊണ്ട്, കൊക്കുകൊണ്ട് ഭക്ഷണമായ ചെടിയുടെ ഭാഗങ്ങള്‍ അരിച്ചെടുക്കുന്നു. ജലജീവികളായ അകശേരുകികളേയും ഭക്ഷിക്കുന്നു. കൊക്കിന്റെ ചീര്‍പ്പുപോലുള്ള ഭാഗങ്ങള്‍ അരിപ്പപോലെ ഉപയോഗിക്കുന്നു. അടിത്തട്ടില്‍ ചെളിയുളള ചതുപ്പുകളില്‍ ധാരാളം അകശേരുകികള്‍ ഉള്ളതുകൊണ്ട് ഇവയെ ഇത്തരം സ്ഥലങ്ങളില്‍ കൂടുതലായി കാണുന്നു.
തുറന്ന ജലാശയങ്ങളില്‍ നിന്നും അകലെ പുല്ലുകള്‍ നിറഞ്ഞ സ്ഥലത്ത് കൂട് ഉണ്ടാക്കുന്നു.വെള്ളത്തിലും വായുവിലും ഇണയെ ആകര്‍ഷിക്കാനുള്ള അഭ്യാസപ്രകടനങ്ങള്‍ നടത്തുന്നു. പൊതുവെ അധികം ശബ്ദമുണ്ടാക്കാത്ത പക്ഷിയാണ്.

ട്രീ സ്വാല്ലോ (Tree Swallow)

ഹിറണ്ടിനിഡേ കുടുംബത്തിലെ ഒരു ദേശാടന പക്ഷിയാണ് ട്രീ സ്വാല്ലോ (Tachycineta bicolor). 

അമേരിക്കയില്‍ കാണപ്പെടുന്ന ട്രീ സ്വാല്ലോ ആദ്യമായി 1807-ല്‍ ഫ്രഞ്ച് പക്ഷിശാസ്ത്രജ്ഞനായ ലൂയി വിയേലിയോട്ട് ഹിറണ്ടൊ ബൈകളറായി വിശേഷിപ്പിച്ചു. ഇവയ്ക്ക് കറുത്ത ചിറകുകള്‍, വാല്‍ ഒഴികെയുള്ള മുകള്‍ഭാഗത്തിന് തിളങ്ങുന്ന നീല പച്ച നിറവും, ചുണ്ടുകള്‍ക്ക് കറുപ്പ് നിറവും, കണ്ണ് ഇരുണ്ട തവിട്ട് നിറവും, കാലുകളും പാദങ്ങളും ഇളം തവിട്ട് നിറവുമായിരിക്കും.